چطور تصویر ماهواره‌ای رایگان (Sentinel-2 و Landsat) برای محدوده‌ی خودم بگیرم؟
از بخش «تصویر ماهواره‌ای» محدوده را روی نقشه می‌کشید، ماهواره (Sentinel-2 یا Landsat 8/9)، تاریخ و میزان ابر را انتخاب می‌کنید و تصویر برش‌خورده (رنگ طبیعی، NDVI، همه‌ی باندها یا ارتفاع) به‌صورت رستر کنار داده‌هایتان ذخیره می‌شود؛ بدون دانلود دستی. اگر عدد هر قطعه در طول زمان را می‌خواهید، تب «تحلیل و سری زمانی» همین کار را با نمودار و هشدار انجام می‌دهد.
🎬 ویدیوی راهنما: تصویر ماهواره‌ای، آمار هر قطعه و پایش خودکار را ببینید (۱ دقیقه و ۵۹ ثانیه، بدون نیاز به صدا).
لازم نیست فریم یک‌گیگابایتی را دانلود کنید: فقط محدوده‌ی شما بریده می‌شود. این ماهواره‌ها هستند (هر کدام فقط وقتی در فهرست می‌آید که سرور دریافت واقعاً به آن برسد):
| ماهواره | وضوح | هر چند روز | مناسب برای |
|---|---|---|---|
| Sentinel-2 (ESA) | ۱۰ متر | ۵ روز | کشاورزی، شهر، محدوده‌ی کوچک و دقیق |
| Landsat 8/9 (USGS و NASA) | ۳۰ متر | ۸ روز | مقایسه‌ی سال‌ها (آرشیو از ۲۰۱۳)، محدوده‌ی بزرگ‌تر |
| ارتفاع DEM (Copernicus) | ۳۰ متر | ثابت | شیب و ارتفاع؛ بدون انتخاب تصویر |
- صفحه‌ی پایگاه داده ← تصویر ماهواره‌ای ← دریافت تصویر تازه.
- محدوده: «کشیدن مستطیل» (دو گوشه را روی نقشه بزنید)، «محدوده‌ی دید نقشه» یا انتخاب محدوده از روی یکی از جدول‌های مکانی خودتان.
- ماهواره، زمان و ابر: ماهواره را بزنید، بازه (۷ روز تا یک سال) و بیشینه‌ی ابر را انتخاب کنید.
- تصویر: از فهرست پیش‌نمایش‌ها یکی را انتخاب کنید، یا ترکیب بی‌ابر را بزنید: کم‌ابرترین تصویرهای بازه (تا ۶ تصویر) برای هر پیکسل میانه‌ی مقدارهای بی‌ابر می‌گیرند و ابر و سایه‌ی هر تصویر با تصویرهای دیگر پر می‌شود. این کار برای شاخص‌ها و نقشه‌ی تمیز بهترین راه است. «پوشش محدوده» کم یعنی تصویر بخشی از محدوده‌ی شما را نمی‌گیرد.
- محصول (و گزینه‌ی حذف ابر و سایه، که پیشنهاد می‌شود روشن بماند):
| محصول | کاربرد |
|---|---|
| رنگ طبیعی | دیدن منطقه همان‌طور که چشم می‌بیند |
| فروسرخ کاذب | گیاه قرمز دیده می‌شود؛ پوشش گیاهی و آب |
| شاخص گیاهی NDVI | عدد ۱- تا ۱؛ هرچه بیشتر، پوشش گیاهی سالم‌تر |
| همه‌ی باندها | ۱۰ باند طیفی برای کار تخصصی در QGIS |
| ارتفاع (DEM) | مدل ارتفاعی ۳۰ متری Copernicus؛ بدون انتخاب تصویر |
قبل از ثبت، حجم تقریبی و مصرف سهمیه نمایش داده می‌شود. پس از ثبت، پردازش در سرور جدا انجام می‌شود (معمولاً چند دقیقه) و کارت تصویر خودکار «آماده» می‌شود. نتیجه یک رستر COG است: روی نقشه ببینید، دانلود کنید یا به QGIS وصل کنید.
- روی هر کارت نام ماهواره (مثلاً Sentinel-2B) نوشته شده و از منوی ⋯ ← ویژگی‌های تصویر تاریخ، ابر، وضوح، ابعاد، باندها، سیستم مختصات، حجم، شناسه‌ی تصویر و مجوز را می‌بینید.
- منبع داده: Contains modified Copernicus Sentinel data (ESA)، Landsat-8/9 courtesy of the U.S. Geological Survey و Copernicus DEM GLO-30؛ ذکر منبع لازم است.
- محصول‌ها برای هر دو ماهواره یکی است ولی Landsat باندهای کمتری دارد (همه‌ی باندها: ۶ باند به‌جای ۱۰) و چون وضوحش ۳۰ متر است برای همان محدوده فایل بسیار کوچک‌تری می‌دهد.
- اگر تصویری پیدا نشد، ابر مجاز یا بازه را بیشتر کنید؛ در ابرناکی زمستان و بهار تصویر صاف کمتر است.
- ابر فقط روی کل تصویر سنجیده می‌شود، نه فقط محدوده‌ی شما؛ پیش‌نمایش را ببینید.
- اگر دریافت ناموفق شد، دلیل روی کارت نوشته می‌شود و اعتبارتان برمی‌گردد.
بعد از دریافت چه کنم؟
- عدد هر قطعه، نه تصویر: اگر می‌خواهید میانگین NDVI (یا NDWI، NDMI، NBR، NDBI) هر قطعه‌ی زمین را در چند تاریخ ببینید، لازم نیست تصویر بگیرید؛ از تب تحلیل و سری زمانی استفاده کنید (راهنما). نتیجه جدولی در پایگاه داده‌ی خودتان است و پایش خودکار هم می‌تواند هر هفته تصویر تازه را بسنجد و در افت شاخص اعلان بدهد.
- تصویر تمیز برای نقشه: از «ترکیب بی‌ابر» با «حذف ابر و سایه» استفاده کنید.
- سقف‌ها: سهمیه و محدودیت‌ها.
آیا این مقاله به شما کمک کرد؟
هنوز جواب نگرفتید؟ به پشتیبانی بگویید.